اولين شمع گفت :

           من صلح هستم !  هيچ كس نمي‌تواند مرا هميشه روشن نگه‌دارد .                                

             فكر مي‌كنم كه بزودي خاموش شوم .

  هنوز حرف شمعِ صلح تمام نشده بود كه شعلة آن به آرامي خاموش شد . . .

شمع دوم گفت :

           من ايمان هستم  !  انگار كسي به من نيازي ندارد براي همين من ديگر

            رغبتي ندارم كه بيشتر از اين روشن بمانم .

           حرف شمعِ ايمان كه تمام شد . نسيم ملايمي وزيد و آن را خاموش كرد .

وقتي نوبت به سومين شمع رسيد ، با اندوه گفت :

         من عشق هستم . توانايي آن را ندارم كه روشن بمانم ، چون مردم مرا به                 کناري انداخته‌اند و اهميتم را نمي‌فهمند ، آنها حتي فراموش كرده‌اند كه به نزديك‌ترين كسان خود محبت كنند و عشق بورزند .

پس شمع عشق هم بي‌درنگ خاموش شد .

ناگهان ...

                                      كودكي وارد اتاق شد و ديد كه سه شمع ، ديگر نمي‌سوزند .

                                      گفت : شما كه قرار بود تا آخر راه روشن بمانيد !

                                      پس چرا ديگر نمي‌سوزيد ؟!

                                      اين را گفت و گريه كرد .

چهارمين شمع گفت :

نگران نباش ، تا وقتي من روشن هستم ، به كمك هم مي‌توانيم شمع‌هاي ديگر  را روشن كنيم .

من امـيــد هستـــــم .

كودك با چشماني كه از خوشحالي مي‌درخشيد ، شمع اميد را برداشت و بقيه شمع‌ها را روشن كرد .

                             اي كاش شعلة اميد هيچ‌گاه از زندگي شما بيرون نرود .

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

 مطلب بالا  هدیه ای بود که روزی یک دوست به من داد . این هدیه ولو اینکه خیلی مفهوم ساده ای داشت ، ولي چون در يك مقطع خاصي به من داده شده بود ، خيلي ازش لذت بردم و براي همين هم اميدوارم تونسته باشم اين لذت رو با كس ديگري هم به اشتراك بزارم . . .

اين بندة حقيرِ سروپا تقصير   نيز  گمان مي‌كنم :

كه خالق هيچگاه  ، "اميدِ "هيچ كس رو "نا اميد "نمي‌كند .

گفته شده هر دري هر گره‌اي هر مشكلي به توسط يك  " كليد " باز مي‌شود . كه اين كليد به مثابة "كلِ يَد ها " يي است كه ميتوانند آن درب را باز كنند . حال شايد بي ربط نباشد كه اميد  را  " اُمِ يد " هايي  بدانيم كه در زندگي انسان وارد شده و ياري مي‌رسانند . كه آن بالاترين دستهاست

(يد اللهِ فوقِ اَيديهِم )